ZESPÓŁ PLACÓWEK OŚWIATOWYCH
IM. UNII EUROPEJSKIEJ W BORONOWIE

Oś czasu

Na podstronie znajdują informacje dotyczące powstania szkoły im. Unii Europejskiej w Boronowie.

2019 - 2020 r.

W 2019 r. szkoła obchodziła Jubileusz 60-lecia swojego istnienia. Jej dotychczasowe sukcesy podczas konkursów i imprez środowiskowych są efektem harmonijnej pracy całego Grona Pedagogicznego, Pracowników Szkoły, Rodziców i Organu Prowadzącego. Od roku szkolnego 2013/2014 organizowane jest w szkole nauczanie języka mniejszości narodowej. W tym samym roku rozpoczęliśmy współpracę ze szkołą średnią w Dziewieniszkach na Litwie. Szkoła trzykrotnie uzyskała grant na realizację programu Erasmus+. W roku szkoolnym 2019/2020 po raz XV ogłoszono Wojewódzki Konkurs Literacki pod patronatem Śląskiego Kuratora Oświaty w Katowicach, Dziekana Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie i Wójta Gminy Boronów. 

Przemiany ustrojowe  w latach 1989 r. - 1990 r.

Zmiany w polityce i gospodarce państwa odbiły się również na sytuacji szkół, zwłaszcza zaznaczając się w programie nauczania. W roku 1990 do szkół powróciła nauka religii. 19 lipca 1991 r. uchwałą Rady Pedagogicznej z nazwy szkoły usunięto słowa "im. Manifestu Lipcowego". W tym samym roku szkolnym wprowadzono nową skalę oceniania. Wrzesień 1996 r. przyniósł decyzję o rozbudowie szkoły, którą ukończono w 2000 roku - dobudowano sale lekcyjne, łącznik między obiektami szkolnymi i halę sportową. 15 maja 2002 r. uchwałą Rady Gminy utworzono Zespół Placówek Oświatowych, a 1 maja 2004 r. na wniosek rady Szkoły podjęto uchwałę o nadaniu imienia Unii Europejskiej. Przez kolejne lata Zespół Placówek Oświatowych prowadził intesywną modernizację placówki oraz uczestniczył w licznych projektach międzynarodowych, stwarzając uczniom możliwość korzystania z różnorodnych form zajęć pozalekcyjnych, angażując ich w życie społeczne, lokalne i kulturalne.

26 lipca 1959 r. - uroczyste otwarcie nowej szkoły

Szkole nadano imię Manifestu Lipcowego. W pierwszym roku szkolnym uczyło się 320 dzieci w 10 oddziałach. W kolejnym roku uruchomiono 2-letnią szkołę wieczorową dla okolicznej młodzieży. 1 września 1966 roku rozpoczęła się reforma oświaty, wprowadzono 8-letnią szkołę podstawową. W roku 1972 oddano do użytku Dom Nauczyciela. 

19 luty 1945 r. - wznowienie szkoły polskiej

Swoją działalność szkoła polska wznowiła w fatalnych warunkach - brakowało podręczników i pomocy szkolnych, pomieszczenia były nieogrzewane. Brakowało wykwalifikowanej kadry pedagogicznej. Trudności potęgowały również bardzo liczne klasy, z tego powodu rozpoczęto starania o budowę nowego budynku szkolnego, które zintensyfikowano od 1955 roku, głównie dzięki  przewodniczącej Komitetu Rodzicielskiego Genowefy Buczajowej. Budowa szkoły została przewidziana w ramach akcji "Budowy tysiąca szkół na 1000-lecie Państwa Polskiego". Pierwsze roboty ruszyły latem 1957 r.,  a zakończyły się 7 lipca 1959 r. odbiorem technicznym budynku.

wrzesień 1939 r. - styczeń 1945 r.

Kierownikiem szkoły został Herbert Fietz, szef miejscowej grupy partii NSDAP, a szkoła znowu była niemiecka. Zniszczono wszelkie ślady polskości, dokumentację z okresu międzywojennego, mapy i obrazy. Dokumentacja z okresu wojennego zaginęła pod koniec stycznia 1945 r. Pomieszczenia szkolne zostały zniszczone.

6 września 1922 r. - uroczyste otwarcie szkoły polskiej

Rozpoczął się nowy rozdział historii szkoły w Boronowie. Uroczyście uruchomiono 6-klasową szkołę polską, pod kierownictwem Karola Elsnera. Bardzo duży nacisk kładziono na wychowanie patriotyczne. Dziesięć lat później w szkole było już siedem klas. Ożywioną działalność szkoły, która prowadziła kilka chórów, amatorskie teatry oraz Szkołę Gospodarstwa Domowego, przerwał wybuch II Wojny Światowej.

1920 r. - strajk szkolny

Od czasów I Wojny Światowej praca szkół była utrudniona, a w latach 1919-1921 dodatkowo docierały do Boronowa informacje o powstaniach śląskich. Wiosną 1920 r. miał miejsce strajk szkolny - większość rodziców przestała posyłać dzieci do niemieckiej szkoły, a pod ich naciskiem wprowadzona została nauka religii w języku polskim. W czerwcu 1922 roku szkoła niemiecka została zamknięta.

1906 r. - nadzór państwa

W roku 1906 nadzór nad szkolnictwem przejęło państwo, zgodnie z ustawą o otrzymaniu szkół ludowych, utworzony został Związek Szkolny, który zarządzał obiema szkołami.

Wybudowanie "niskiej szkoły", szkoły w Grojcu i "wysokiej szkoły" w Boronowie.

W 1860 roku wybudowano kolejny budynek szkolny, a sama szkoła stopniowo się rozrastała. W 1867 r. liczyła 294 uczniów, a w 1869 r. już 358, utworzono również trzecią klasę. Od 1888 r. były już cztery kalsy, pięć lat później pięć klas, a od 1904 r. sześć. W szkole uczyło pięciu nauczycieli. Gwałtowny wzrost liczby dzieci sprawił, że w latach 1898-1899 wybudowano dodatkową szkołę w Grojcu, z dwoma izbami lekcyjnymi, a pięć lat później wzniesiono kolejny budynek szkolny w Boronowie, gdzie od 1908 r. mieściło się również przedszkole.

Zmiana struktury szkoły - 1842 r.

Przez ponad wiek swojego istnienia szkoła była jednoklasówką i pracował w niej tylko jeden nauczyciel, pełniący również obowiązki organisty. Od 1842 r. w szkole uczyło już dwóch nauczycieli, a zapis z 1853 r. wspomina o 121 uczniach. Pierwszym kierownikiem szkoły został Wawrzyniec Ohl. 

Wprowadzenie obowiązku szkolnego - rok 1765 r.

Po wprowadzeniu w drugiej połowie XVIII wieku przez rząd pruski obowiązku szkolnego dla dzieci obojga płaci wybudowano murowaną "organistówkę" z dwiema izbami do nauki. 

Pierwsze wzmianki - 1716 r.

Pierwsza, jednoklasowa szkoła, zwana organistówką została utworzona w roku 1716, po ustanowieniu w Boronowie kuracji (podparafii). Nauczał w niej miejscowy organista. Początkowo szkoła mieściła się w wynajętej izbie, a po kilku latach została przeniesiona do wybudowanego na gruncie kościelnym jednoizbowego domku.

© Copyright 2020 DB - All Rights Reserved

Mobirise web creator - More here